Blue Monday – uit 2014


Het gevoel dat ik honderd jaar geslapen heb, bekruipt me.
Het feit dat die enkele kamerplanten die we bezitten de muren danig begroeid hebben, is ook een stille hint.
Opstaan dan maar.

In de gang hoor ik blije kinderstemmen. Blij!
Terwijl ik de drempel overstrompel, een paar takken uit de weg hak met mijn kapmes (Hé, had ik zo’n ding?) en me afvraag hoe laat het is, rennen de kinderen enthousiast om me heen. 
Er is iets… Denk na.
Ik ben al bijna onderin de kasteeltoren wanneer ik besef dat het vakantie is. O ja! Ik ben de afgelopen weken wel heel erg vroeg opgestaan – is ook zo. 
Als een droom heb ik mijn nieuwe avontuurlijke baan beleefd en als een droom ben ik afgelopen vrijdag in slaap gedonderd. Daar was geen slechte fee voor nodig. 
En nu ben ik wakker. 
En het werd tijd ook. 
‘Heb ik veel gemist?’ vraag ik Man, terwijl ik mijn beschuitje beleg.
‘Mwah,’ is het magere antwoord. En ik moet wachten tot de koffie doorgeslikt is. ‘Het is nog maar dinsdag, dus het kon erger. Maar eerlijk is eerlijk.. ik begon inmiddels wel te vrezen dat ik je wakker moest kussen.’
Mijn wederhelft werpt een veelzeggende blik richting prinsenpak dat ik voor de zekerheid klaargelegd had. Je weet immers maar nooit met die sprookjes.
‘Zo ver is het gelukkig niet gekomen.’ 
Man slaakt een zucht van verlichting en ik kijk vol geluk naar mijn nieuwe laptop.
Daar kan ik een paar pittige stukjes mee schrijven! En laat ik daar nu zowaar tijd voor hebben! Ik knak even met mijn vingers in anticipatie.
Pittige baan, heerlijk geslapen en nu genieten van de eerste welverdiende vakantie.
Nou ja.. wat ervan over is.
Life’s good.